cōn-sōlo , āre = consolor, Varr. sat. Men. 347; ... ... = getröstet werden (vgl. Prisc. 8, 15), a quibus viatores consolari solent, Augustin. conf. 6, 1, 1: u. Partiz. ...
2. do , dedī, datum, dare (altind. dádā-ti ... ... inter inferos, Suet.: alci locum in theatro, Suet.: alci locum in theatro inter viatores tribunicios, Tac.: eum locum colloquio, Liv.: media acies Ubiis Lingonibusque data, ...
1. moror , ātus sum, ārī (1. mora), Verzug ... ... .: obsistere ac morari, Liv.: nullo morante (als keiner einschritt) arreptus a viatore, Liv. – 2) insbes.: a) alqm nihil moror, als ...
nūntio , āvī, ātum, āre (nuntius), mündlich verkündigen, ... ... m. folg. ut u. Konj., nuntiate, ut prodeat foras, Plaut.: viatorem misit, qui consuli nuntiaret, ut sine lictoribus ad dictatorem veniret, Liv.: paulo ...
ar-ripio , ripuī, reptum, ere (ad u. rapio), ... ... in vincula abduci, Liv.: uno aut altero arrepto quieturos alios, Liv.: arripi a viatore, Liv. – c) als gerichtl. t. t., jmd. ( ...
1. quirīto , (āvi), ātum, āre, u. ... ... ep. 10, 32, 3: ille altius quiritabat: ›quid miseros homines et laboriosos viatores tam crudelibus animis invaditis atque obteritis?‹ Apul. met. 8, 18. ...
praecia , ae, m. (*prae-cieo), ein Ausrufer, der ... ... (wo aber viell. mit Madvig Adv. crit. 1. p. 33 praeciae, viatores od. mit Hertz Jahrbb. für Philol. 103, 270 praeciae, praeclamitatores ...
cōn-sisto , stitī, ere, sich beistellen, d.i. ... ... bes.: α) der Unterhaltung wegen stehen bleiben, consistimus, Hor.: viatores etiam invitos consistere cogunt, Caes. – cum hoc consistit, hunc amplexatur, Cic ...
circum-sisto , stetī od. (seltener) stitī, ere, ... ... . – absol., haec cum maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt, Cic.: circumstiterant viatores, Tac. hist. 3, 31. – übtr., anceps proelium Romanos circumsteterat ...