ex-spīro , āvī, ātum, āre, I) tr. herausblasen, aushauchen, a) übh.: flammas pectore, Verg.: odorem suo de corpore acrem, Lucr.: flumen sanguinis de pectore, Lucr.: sonos, Sil.: iras, Catull. – b) v. Sterbenden, ...
ex-spūmo , āre, hervorschäumen, donec inde umor aliquis exspumet, Cels. 6, 7. no. 8.
exspīrātio , ōnis, f. (exspiro), die Ausdünstung, stercorum, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 14: Plur., exspirationes terrae, Cic. de nat. deor. 2, 83.
ex-spuo (expuo), spuī, spūtum, ere, ausspeien, ... ... ), Plin. – v. Gewässern, alqm spumantibus undis, Catull.: quidquid Tagus exspuit auri, Lucan.: fimo similia exspuuntur in litus purgamenta, Plin.
com-pēnso , āvī, ātum, āre, zwei oder mehrere Dinge ... ... Cic. Flacc. 72: hāc hāc pergam, quā via longum compensat iter, erspart, Sen. Phaedr. (Hipp.) 89: in quo tamen iudicii nostri errorem ...
com-parco (gew. comperco), parsī, (persi), parsum, ... ... . Paul. ex Fest. 60, 5) m. folg. Infin., erspare dir (= unterlasse), comperce amabo me attractare, Plaut. Poen. 350 ...
super-sedeo , sēdī, sessum, ēre, I) auf ... ... m. Infin., ich überhebe mich ( bin überhoben ), erspare, unterlasse, mag nicht, will nicht, loqui apud vos, Liv.: certare ...