Bacchānal (archaist. Bacānal), ālis, n. (Bacchus), ... ... , 18, 7. – II) Bacchānal, Plaut. mil. 858. SC. de Bacch. im Corp ... ... Bacchusfest, die Bacchusfeier, alle drei Jahre zur Nachtzeit höchst tumultuarisch u. ausschweifend begangen, dah. ...
Baeterrae (Beterrae, Biterrae), ārum, f., Stadt in Gallia Narbon., j. Béziers, Form Baet., Corp. inscr. Lat. 9, 799: Form Bet., Mela 2. § 75 Fr. Plin. 3, 36 u. 14 ...
balneāris , e (balneum), zum Bade gehörig, Bade-, argentum, silbernes ... ... Badegeld, baln. exigere, Gloss. V, 595, 68. – b) balneāria, ium, n., Badegerät, Badezeug, Apul. met. 3, 12.
bacchātio , ōnis, f. (bacchor), I) die Bacchusfeier, Hygin. fab. 4 u.a. – II) das bacchantische Schwärmen, sileatur de nocturnis eius bacchationibus ac vigiliis, Cic. II. Verr. 1, 33. – ...
balneolum , ī, n. (Demin. v. balneum), ein kleines ... ... K. (= fr. 76. p. 321 M.). – Plur. heteroklit. balneolae , ārum, f. (Demin. v. balneae), Augustin. c. Acad ...
bactērium , ī, n. (βακτήριον), das Stöckchen, Stäbchen, Gloss. V, 442, 39.
balneātor , ōris, m. (balneum), der Bademeister, Plaut. Poen ... ... , 26. Cic. oratt. fr. inc. 13. p. 35 K.: haec balneator (= balneatrix), Serv. Verg. Aen. 12, 159. – / Nbf. ...
bambalium (Meyer) od. bambilium (Riese) od. bambōrium (Keil), ī, n. (onomatop.), ein »bam bam« od. »wam wam« tönendes musik. Instr., bambal. od. bambil., Anthol. Lat. 742 ...
bacchātor , ōris, m. (bacchor), der Schwärmer, Tober, et falsoris prodentur insidiae et brevitate temporis forte constringitur insania bacchatoris, Zacch. 3, 8.
Bacchicus , a, um (Βακχικός), bacchisch, serta, Ov. u. Mart.: speluncae, Macr.: metrum, Gramm.: Bacchico modo, Enn. fr.: Bacchico ritu, Mart.
balanītēs , ae, m. (βαλανίτης, eichelförmig), ein uns unbekannter Edelstein, Plin. 37, 149. Isid. 16, 15, 10.
Bacchēius , a, um (Bacchus), von Bacchus, bacchisch, dona, Wein, Verg. georg. 2, 454. – / Ov. met. 3, 691 jetzt Bacchea sacra.
bāiulātor (bāiolātor), ōris, m. (baiulo) = βαστακτής, der Lastträger, Gloss. II, 256, 35.
bāiulātio (bāiolātio), ōnis, f. (baiulo) = βασταγμός, das Lasttragen, Gloss. II, 494, 40.
ballātrīx , trīcis, f. (Femin. zu ballator), die Tänzerin (ital. ballatrice), Not. Tir. 93, 32 u. 95, 24 a .
balneātus , a, um (balneum), mit Bädern versehen, Baiae, Gloss. bei Hagen Anecd. Helv. p. CXXXX.
balaninus , a, um (βαλάνινος), aus der Balsamfrucht balanus bereitet, oleum, Plin. 13, 8.
ballistia , ōrum, n. (βαλλίζω, tanzen, hüpfen), Tanzgesänge, Vopisc. Aurel. 6, 4.
balanītis , tidis, f. (βαλανιτις), eichelförmig, castanea, Plin. 15, 93.
balteolus , ī, m. (Demin. v. balteus), ein kleiner Gürtel, Capitol. Maximin. 2, 4.
Buchempfehlung
Albert Brachvogel zeichnet in seinem Trauerspiel den Weg des schönen Sohnes des Flussgottes nach, der von beiden Geschlechtern umworben und begehrt wird, doch in seiner Selbstliebe allein seinem Spiegelbild verfällt.
68 Seiten, 8.80 Euro