Bacchānal (archaist. Bacānal), ālis, n. (Bacchus), ... ... , 18, 7. – II) Bacchānal, Plaut. mil. 858. SC. de Bacch. im Corp ... ... Bacchusfest, die Bacchusfeier, alle drei Jahre zur Nachtzeit höchst tumultuarisch u. ausschweifend begangen, dah. ...
Baeterrae (Beterrae, Biterrae), ārum, f., Stadt in Gallia Narbon., j. Béziers, Form Baet., Corp. inscr. Lat. 9, 799: Form Bet., Mela 2. § 75 Fr. Plin. 3, 36 u. 14 ...
balneāris , e (balneum), zum Bade gehörig, Bade-, argentum, silbernes ... ... Badegeld, baln. exigere, Gloss. V, 595, 68. – b) balneāria, ium, n., Badegerät, Badezeug, Apul. met. 3, 12.
bacchātio , ōnis, f. (bacchor), I) die Bacchusfeier, Hygin. fab. 4 u.a. – II) das bacchantische Schwärmen, sileatur de nocturnis eius bacchationibus ac vigiliis, Cic. II. Verr. 1, 33. – ...
balneolum , ī, n. (Demin. v. balneum), ein kleines ... ... K. (= fr. 76. p. 321 M.). – Plur. heteroklit. balneolae , ārum, f. (Demin. v. balneae), Augustin. c. Acad ...
bactērium , ī, n. (βακτήριον), das Stöckchen, Stäbchen, Gloss. V, 442, 39.
balneātor , ōris, m. (balneum), der Bademeister, Plaut. Poen ... ... , 26. Cic. oratt. fr. inc. 13. p. 35 K.: haec balneator (= balneatrix), Serv. Verg. Aen. 12, 159. – / Nbf. ...
bambalium (Meyer) od. bambilium (Riese) od. bambōrium (Keil), ī, n. (onomatop.), ein »bam bam« od. »wam wam« tönendes musik. Instr., bambal. od. bambil., Anthol. Lat. 742 ...
bacchātor , ōris, m. (bacchor), der Schwärmer, Tober, et falsoris prodentur insidiae et brevitate temporis forte constringitur insania bacchatoris, Zacch. 3, 8.
Bacchicus , a, um (Βακχικός), bacchisch, serta, Ov. u. Mart.: speluncae, Macr.: metrum, Gramm.: Bacchico modo, Enn. fr.: Bacchico ritu, Mart.
balanītēs , ae, m. (βαλανίτης, eichelförmig), ein uns unbekannter Edelstein, Plin. 37, 149. Isid. 16, 15, 10.
Bacchēius , a, um (Bacchus), von Bacchus, bacchisch, dona, Wein, Verg. georg. 2, 454. – / Ov. met. 3, 691 jetzt Bacchea sacra.
bāiulātor (bāiolātor), ōris, m. (baiulo) = βαστακτής, der Lastträger, Gloss. II, 256, 35.
bāiulātio (bāiolātio), ōnis, f. (baiulo) = βασταγμός, das Lasttragen, Gloss. II, 494, 40.
ballātrīx , trīcis, f. (Femin. zu ballator), die Tänzerin (ital. ballatrice), Not. Tir. 93, 32 u. 95, 24 a .
balneātus , a, um (balneum), mit Bädern versehen, Baiae, Gloss. bei Hagen Anecd. Helv. p. CXXXX.
balaninus , a, um (βαλάνινος), aus der Balsamfrucht balanus bereitet, oleum, Plin. 13, 8.
ballistia , ōrum, n. (βαλλίζω, tanzen, hüpfen), Tanzgesänge, Vopisc. Aurel. 6, 4.
balanītis , tidis, f. (βαλανιτις), eichelförmig, castanea, Plin. 15, 93.
balteolus , ī, m. (Demin. v. balteus), ein kleiner Gürtel, Capitol. Maximin. 2, 4.
Buchempfehlung
Der junge Vagabund Florin kann dem Grafen Schwarzenberg während einer Jagd das Leben retten und begleitet ihn als Gast auf sein Schloß. Dort lernt er Juliane, die Tochter des Grafen, kennen, die aber ist mit Eduard von Usingen verlobt. Ob das gut geht?
134 Seiten, 7.80 Euro