tūtēlārius , a, um (tutela), I) behütend, subst., tūtēlāriī, ōrum, m., die Behüter, Hüter eines Tempels, Plin. 34, 38. – II) vormundschaftlich, Vormundschafts-, praetor (s. tūtēlārisno. II), ...
deus , ī (im Nom. Plur. dei, dii, ... ... quendam deum philosophorum, Cic. – b) v. gütig schützenden, der Behüter u. Bewahrer, Schutzgott, P. Lentulus consul, parens, ...