Online-Bibliothek

coepio (arch. coipio), coepī, coeptum, coepere ( ... ... p. 30, 7 Kr.): dicere coepi, Cic., u. bl. coepi, Verg., Liv. u.a ... ... . 109, 4): aber ut coepi dicere u. bl. ut coepi, wie gesagt (stehende Formel, ...

coepto , āvi, ātum, āre (Intens. v. coepi), I) tr. eifrig anfangen, -beginnen, -unternehmen, -ergreifen, mit Infin., diffidere dictis, Lucr.: appetere ea, Cic.: discedere et abire, Suet.: coërcere seditionem, Tac.: ...

occipio , cēpi (coepī), ceptum, ere (ob u. capio), I) intr. anfangen, beginnen, inventas occipit, Lucr.: dolores occipiunt, Ter.: quia hiems occipiebat, Tac.: priusquam lux occiperet, Amm.: a meridie nebula occepit, Liv. 29, 27 ...

coeptus , ūs, m. (coepi), der gemachte Anfang, das Vorhaben, Unternehmen, nefarii coeptus, Cic. Cat. 1, 6 H. u. R. (Kayser coetus): primos suos quasi coeptus appetendi fuisse, ut etc., Cic. ...

coeptio , ōnis, f. (coepi), das Anfangen, Beginnen, Charis. 167, 11.

adversor (arch. advorsor), ātus sum, ārī (adversus), I ... ... widerstreben, widerstreiten, beeinträchtigen, a) absol., α) v. Pers., coepi advorsari primo, Ter.: adv. sedulo, Ter.: adv. palam, Cic. ...

prae-coepī , coepisse, vorher anfangen, Auct. itin. Alex. 37 (84).

ut , urspr. Form utī , arch. utei, ... ... ep. 6, 20, 5: verstärkt durch primum, ut primum loqui posse coepi, Cic.: durch subito, ut subito, wie auf einmal, Ov. ...

pergo , perrēxī, perrēctum, ere (per u. rego), ... ... . 21, 30, 1): iter coeptum, Auct. b. Afr.: pergam, quo coepi, hoc iter, Ter. – β) mit Infin.: ire, porro ire ...

Īlion od. Īlium , iī, n. (Ἴλ&# ... ... iste morbus fuit quaerere prior scripta esset Ilias an Odyssea, Sen.: interrogare ergo atriensem coepi, quas in medio picturas haberet? ›Iliada et Odyssian‹ inquit, Petron.: totam ...

1. cōgito , āvī, ātum, āre (eig. coigito, ... ... folg. Gedankenreihe in direkter Rede, s. Ter. Andr. 110: ebenso coepi egomet mecum sic cogitare, Sulpic. in Cic. ep. 4, 5, 4 ...

tabula , ae, f., das Brett, I) ... ... ut prima aut inter primos nomina sua vellent in publicis tabulis esse, Liv.: postulare coepi, ut mihi tabulas obsignare ac deportare liceret, Cic.: tabulas corrumpere, Cic.: ...

somnus , ī, m. (aus *svepnos, altind. ... ... tempus, Schlafenszeit, Scrib.: somni expers, schlaflos, Amm.: somnum coepi mentiri, ich tat, als ob ich schlief, Petron.: somnum capere non ...

2. Brūtus , ī, m. (1. brutus), Beiname der ... ... um, brutinisch, des (M. Iunius) Brutus, consilia coepi inire Brutina plane, Cic. ep. ad Brut. 1, 15, 6.

taedet , taeduit u. taesum est, ēre, v. impers., ... ... convivii taesum est, Plaut.: taedet eadem audire milies, Ter. – II) pers.: coepi taedere captivitatis, Hieron. vit. Malch. no. 7: quae taeduit animam, ...

requīro , quīsīvī, quīsītum, ere (re u. quaero), I ... ... requiris, Cic.: requ. vera, Lucr.: domum alcis, Cic.: tua facta requirere coepi, Ov.: facilia sunt, quae a me de Vatinio et de Crasso requiris, ...

īnsānio , īvī u. iī, ītum, īre (insanus), ... ... Forderung, Ter.: insanire tibi videris? von vergeblicher Nachahmung, Cic.: in Tusculano coepi insanire, von zu großer Baulust, Cornif. rhet.: insanit statuas emendo, ...

dē-spēro , āvī, ātum, āre, keine Hoffnung haben, ... ... Augustin. conf. 5, 13. – absol., non desperemus, Quint.: subdiffidere coepi; postea vero desperavi, Cic. – insbes., an eines ...

paeniteo (poeniteo), uī, ēre (paene), I) Unlust-, ... ... emptum est, semper paenitet, Plin. 18, 26: paenitet, quod non ab adultero coepi, Ps. Quint. decl. 335. – ι) m. u. ohne ...

1. intentus , a, um, I) Partic. v. ... ... Maria corde intentissimo pasceretur, Augustin., serm. 104, 1: mutato vultu intentissimus cogitare coepi, Augustin. conf. 8, 12. – m. Ang. worauf? ...