rapāx , ācis (rapio), I) an sich reißend, -raffend ... ... A) eig.: ventus, Ov.: fluvius, Lucr.: ignis, Ov.: dentes, Fang-, Vorderzähne, Veget – m. folg. Genet., chryselectrum rapacissimum ignium, ...
captus , ūs, m. (capio), I) das Fassen ... ... eine Prise, Plin. 24, 79. – b) insbes., der Fang, captus piscium vel avium emitur, Pomp. dig. 18, 1, 8 ...
... f. (capio), I) der Fang, das Fangen, piscium et alitum, Plin.: pantherae ... ... II) meton.: A) das Gefangene, der Fang, Plin. u.a.: piscium capturam alci vendidisse, Val. ...
1. panthēra , ae, f. (πανθήρα), der ganze Fang, Ulp. dig. 19, 1, 11. § 18.
captentula , ae, f. (captio), der Fang-, Trugschluß, Mart. Cap. 4. § 423 u. Gloss. V, 594, 72.
bolus , ī, m. (βόλος), der ... ... (abstr. pro concr.), die auf einen Wurf gefangenen Fische, der Fang (rein lat. iactus), emere bolum, Suet. rhet. 1. ...
praeda , ae, f. ( als *prai-hida zu ... ... – II) übtr.: A) die Beute, der Fang auf der Jagd, Hor., Verg. u. Plin.: im ...
iactus , ūs, m. (iacio), das Werfen, ... ... 2) das Auswerfen des Netzes; dah. meton. der Wurf, Zug, Fang = alle auf einmal gefangenen Fische, retis, ICt., u. ...
... 9. – B) als Beute (Fang) wegführen, erbeuten, wegfangen, 1) eig.: Hylam, Petron.: ... ... – 2) übtr.: a) alqm, an jmd. einen Fang tun, quae me nuper praedata puella est, Ov. am. 1 ...
aucupium , ī, n. (auceps), der Vogelfang, ... ... selbst einfängt, Col. 9, 8, 5. – 2) meton., der Fang an Vögeln, gefangene Vögel, aucupium, omne genus piscis, prata, Catull.: ...
piscātus , ūs u. (altlat.) ī, m. (piscor), ... ... piscatibus, Augustin. in psalm. 38, 2. – bildl., piscatus bonus, Fang (v. Gewinne einer Buhlerin), Plaut. Bacch. 102. – II) ...