rītus , ūs, m. (altind. ṛtá, heiliger Brauch ... ... u.a.: Christiani ritus presbyter, Amm.: nulli simulacrorum ritui deditus, kein Götzendiener, Augustin.: Romanos ritus didicisse, die sakralen Einrichtungen, Liv. – II ...
tūrifer (thūrifer), fera, ferum (tus u. fero), I) Weihrauch tragend, -bringend, -hervorbringend, arbores, Vitr.: regio, ... ... .: Indus, Ov. – II) Weihrauch bringend, -opfernd, grex, Götzendiener, Prud. apoth. 292.
saxicola , ae, m. (saxum u. colo), der Steinanbeter, Götzendiener, Paul. Nol. carm. 26, 167.
venerātor , ōris, m. (veneror), der Verehrer, ... ... (Christi), Augustin. in psalm. 68. serm. 1. § 12: idolorom, Götzendiener, Augustin. conf. 8, 2, 3: absol., sollicitus, Sidon. ...
tūrificātor (thūrificātor), ōris, m. (turifico, āre), der Weihrauchopferer = Götzendiener, Augustin. c. litt. Petil. 2. § 187 u. 237. – Dass. tūrificātus , ī, m., von Christen, die zur Zeit der ...
īdōlolatrēs , ae, m. (εἰδωλολάτρης), ein Götzendiener, Tert. de idol. 1 u. 14 a. Eccl.
cultor , ōris, m. (colo), der Bearbeiter, Pfleger ... ... , deorum, Hor.: diligentissimus religionum, Liv.: idolorum od. simulacrorum cultores, Götzendiener, Eccl.: cultores omnium pecudum bestiarumque, Tert. – dah. der Priester ...