gluttio (glūtio), īvī od. iī, ītum, īre, verschlucken, verschlingen, a) eig.: collyras madidas, Plaut. Pers. 94: epulas, Iuven. 4, 28 (wo Infin. gluttisse): micularum minimum cum vino destillatum, Fronto ad M. ...
glutto (glūto), ōnis, m. (gluttio), der Schlemmer, Anthol. Lat. 1069, 17 (= Anthol. Lat. fasc. 2. p. XLIV Riese). Schol. Iuven. 4, 17 u. 29; vgl. Paul. ex Fest. 112 ...
glūtto , s. gluttio.
in-glūtio (gluttio), īre, hinunterschlucken, Isid. orig. 4, 9. § 9.
gluttinātus , ūs, m. (gluttio), das Glucksen, Schluchzen, Schol. Bern. Verg. georg. 3, 431.