2. meto , messuī, messum, ere (vgl. griech. ... ... metendo stravit humum, Hor.: so auch vom Mähen des Todes, metit Orcus grandia cum parvis, Hor. – / Perf. messui, Mamert. grat act. 22 ...
facio , fēcī, factum, ere (verwandt mit dem Stamme θε ... ... fac. dis, Plaut.: Iunoni Sospitae, Cic.: Marti et Robigini, Tert. – grandia liba Pali, Ov.: bidentes Herculi propter viam, Laber. fr.: Iovi Victori ...
volvo , volvī, volūtum, ere (altind. válate, dreht ... ... A) im allg.: a) v. leb. Wesen: molem, Verg.: grandia saxa, Verg. (vgl. verso no. I, A, 1, ...
damnum , ī, n. (altlat. dampnum, vgl. griech ... ... magnum damnum factum est in Servio (an S.), Cic.: unius verbi damna grandia ferre, für ein Wort schwer büßen müssen, Ov.: ...
in-cēdo , cessī, cessum, ere, I) intr. einherschreiten ... ... .: durius, einen schwerfälligen Gang haben, Ov.: m. Acc. adv., grandia (mit großen Schritten), Amm. 22, 14, 3: m. ...
turgeo , ēre (verwandt mit tumeo), I) strotzen, ... ... oratio, quae turget et inflata est, Cornif. rhet. 4, 15: professus grandia turget, Hor. de art. poët. 27. – b) vor Zorn ...
minūtē , Adv. (minutus), I) klein, a) klein = in kleiner Form, historia minutissime scripta ... ... , Quint.; vgl. concise. – c) kleinlich, kleinmeisterisch, minute grandia dicere, Cic.: minutius rem tractare, Cic.
dī-lābor , lāpsus sum, lābī (dis u. labor), ... ... fortuna (Glück) dilapsa est, devolant omnes, Cornif. rhet.: dilapsis inter nova grandia curis, Ov. – impune maxima peccata dilabuntur, entschlüpfen der Ahndung, schlüpfen ...
... n. pl. subst., professus grandia turget, Hor.: nec conamur tenues grandia, Hor.: grandia minute dicet, Cic.: grandia elate canit, Quint.: minuta est enim omnis diligentia; hic autem locus grandia requirit, Cic. – 2) der Gesinnung, dem ...
nūntius , a, um (zsgz. aus noventius, w. ... ... ., die Nachricht, Anzeige, nova nuntia, Catull. 63, 75: grandia nuntia, Sedul. 2, 474: de caelo nuntium erit, Censor. tabb. ...
pro-fiteor , fessus sum, ērī (pro u. fateor), ... ... – b) etw. verheißen = etwas hoffen lassen, professus grandia od. magna, v. sich Zierenden, Hor. u. Ov ...
in-gredior , gressus sum, gredī (in u. gradior), ... ... , muß er ein wenig auf die eben angegebene Weise spazieren gehen, Cels.: grandia ingrediens, mit großen Schritten einherschreitend, Gell. 9, 11, 5: morbo ...
vē-grandis (vaegrandis), e, abnorm seiner Größe nach ... ... *Itin. Alex. 52 Volkm. (Mai 51 u. ed. Paris. 115 grandia). – / Vgl. über die Bedeutung des Wortes Fest. 372 (b ...
supercilium , iī, n., die Augenbraue, Plur. ... ... Pseud. 107. – β) Plur.: superciliorum aut remissio aut contractio, Cic.: grandia supercilia, Varro fr.: hirsuta supercilia, Non.: supercilia constricta, dissidentia, Quint.: ...