grossulus , i, m. (Demin. v. grossus), eine kleine unreife Feige, Col. 5, 10, 10. Postum. Albin. ann. fr. bei Macr. sat. 3, 20, 5.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »grossulus«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 2978.