habitūdo , inis, f. (habeo), die (äußere) Gestalt, das Äußere, corporis, Ter., Cornif. rhet. u.a.: ancillae, Apul. – Plur., tam variae habitudines corporis, Apul. apol. 14.
cohibitus , a, um, PAdi. m. Compar. (cohibeo), gehalten, gemäßigt, dicendi genus, Gell. 7, 14, 7: habitudo cohibitior, Auson. grat. act. (VIII) X IV, 64. p. ...
āthlēticus , a, um (ἀθλητικ ... ... ars, Gell. 15, 16, 2: virtus, Lact. 1, 18, 8: habitudo, Cael. Aur. acut. 1, 14, 113. – subst., āthlētica ...