helcium , iī, n. (v. ελκω, ziehen), das Kummt, Halsjoch, Apul. met. 9, 12 u. 22.
sparteus , a, um (spartum), aus Pfriemengras, funis, Cato u. Colum.: taenia, helcium, Apul.: phormio, Donat.: solea, Colum.: so auch subst. bl. spartea, ae, f. (sc. solea), Colum. u.a.
helciārius , iī, m. (helcium), der kleinere Schiffe stromaufwärts zieht, der Schiffzieher, Treidler, Mart. 4, 64, 22. Sidon. epist. 2, 20.