homuncio , ōnis, m. (Demin. v. homo, s. Prisc. 3, 34), ein Menschlein, als geringes, schwaches Geschöpf (im Ggstz. zur vollkommenen Gottheit usw.), ein schwaches Erdenkind, Ter. eun. 591. Cic. ...
quam , Adv. (Akkusativform von qui, analog mit tam ... ... ex laetitia et voluptate ad luctum et lacrimas recĭderunt! Cic.: quam nihil est totus homuncio! wie so gar nichts, Petron.: quam nihil praetermittis in consilio dando! ...