illātor , ōris, m. (infero), der Zufüger, iniuriae (Ggstz. acceptor), Boëth. cons. phil. 4, 4. p. 84, 30 Obb.: poenae, Gregor. in Iob 9, 35.
acceptor , ōris, m. (accipio), I) der Empfänger ... ... . – Übtr.: a) im allg., acc. iniuriae (Ggstz. illator), Boëth. cons. in phil. 4, 4. – b) der ...
illātrīx , trīcis, f. (Femin. zu illator), die Darbringerin, Verleiherin, felicitatis, Augustin. c. Iulian. 4, 50 in.