il-ligo , āvī, ātum, āre (in u. ligo), anbinden, I) im engern Sinne: a) eig.: malos antennasque validis funibus, Liv.: litteras in iaculo, Caes.: aratra iuvencis, Hor.: clitellas oneribus, Liv.: vivos mortuis, Capit ...
illigātio , ōnis, f. (illigo), das Anbinden, Festbinden, circulorum alterna, Mart. Cap. 2. § 201: Plur., nodorum posse illigationibus coërceri, Arnob. 5, 2.
super-illigo (āvī), ātum, āre, oben anbinden, daraufbinden, Plin. 29, 40 u. 30, 51.
illigāmentum , ī, n. (illigo), der Bund zum Aufbinden, Salv. de gub. dei 7, 19. § 83 H.