īnsatiābiliter , Adv. (insatiabilis), unersättlich, Lucr. 3, 905 u. 978. Plin. ep. 9, 6, 3. Tac. ann. 4, 38.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »insatiabiliter«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 299.