īnsusurrātio , ōnis, f. (insusurro), das Einzischeln, Einflüstern, Capit. Anton, phil. 19, 11. Chalcid. Tim. 167.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »insusurratio«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 339.