iocor , ātus sum, ārī (iocus), I) intr. ... ... Cic.: de re severissima tecum, ut soleo, iocor, Cic.: iocari (scherzend anspielen) in valetudinem oculorum Phaeneae, Liv.: ... ... ., Cic.: iocari potius quam serio agere malle, Augustin.: aliquando praeterea rideo, iocor, ludo, Plin. ep ...
ioco , āre, s. iocor a. E.
iocātio , ōnis, f. (iocor), das Scherzen, der Scherz, Cornif. rhet. 3, 23. Cic. ad Att. 2, 8, 1. Catull. 61, 127 Schw.: Plur., venio nunc ad iocationes tuas, Cic. ...
iocātus , ūs, m. (iocor), das Scherzen, der Scherz, Vopisc. Aurel. 23, 3.
iocista , ae, m. (iocor), der Spaßmacher, Gloss. V, 305, 17; 601, 48.
iocābundus , a, um (iocor), sich in Scherz ergehend, Scherz treibend, v. Pers., Val. Max. 2, 4, 4 u.a. Lact. 2. 7, 11: Satura, Mart. Cap. 6. § 576.