iugālis (archaist. iogālis), e (iugum), I) ... ... (42), 22: equi et currus iugalis, Macr. sat. 5, 17, 2. – subst., ... ... . iugus), Serv. Verg. Aen. 4, 16. – subst., iugālis, is, m., der Gatte ...
iogālis , e. s. iugālis.
iugālitās , ātis, f. (iugalis), die Verbindung, Iulian. bei Augustin. c. sec. resp. Iul. 1, 36. Fulg. myth. 1, 15.
sub-iugālis , e, ans Joch gewöhnt, jochbar, lastbar, beluae, Prud. perist. 10, 333: asina, Hieron. epist. 53, 8: mutum animal, Itala u. Vulg. 2. Petr. 2, 16. – subst., subiugāle, is ...
lūx , lūcis, f. (zu Wz. leuk, luk, ... ... luces, Ov. met. 4, 262: natalis, Geburtstag, Ov.: iugalis, Hochzeitstag, Ov. – B) übtr.: 1) der ...
taeda (tēda), ae, f. (verw. m. δαΐς ... ... . G., Ov. – bes. die Hochzeitsfackel, Brautfackel, taeda iugalis, Ov.; u. bl. taeda, Catull. u. Prop.: ...
cōpula , ae, f. (con u. apio), das ... ... Weib, Gatte, Cassiod. var. 1, 37 (der Tiere): iugalis copula, ibid. 2, 10. – / Synkop. Form cōpla, Licent ...
2. lectus , ī, m. (vgl. λέχος, λέκτρον), ... ... ) insbes., das Braut-, Ehebett, gew. mit dem Zusatz iugalis, Verg., od. genialis, Cic., od. (weil es der Tür ...
corrigia (corigia), ae, f. (vgl. altirisch con-riug ... ... 18 (bei Hieron. in Ezech. 44, 6): dass. c. iugalis, Gromat. vet. 321, 16: corigia (so!) aurigalis, der ...