iūriscōnsultus u. iūrecōnsultus , s. 1. cōnsultus no. b.
tībīcen , inis, m. (zsgz. aus tibiicen, v. ... ... adhibito tibicine, Cic.: canere ad tibicinem de clarorum hominum virtutibus, Cic.: transit idem iurisconsultus, tibicinis Latini modo, ironisch = dem Kläger die Formel und ...