liēn , ēnis, m. u. liēnis , is, m. (die altlat. Form für splen), die Milz, Nomin. lien, Plaut. merc. 123 G. Plin. 11, 204 u.a.: ...
liēnicus , a, um (lien) = σπληνικός, zur Milz gehörig, subst., a) liēnici, ōrum, m., Milzsüchtige, an der Milz Leidende, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 4. § 56 u. 57 64 ...
liēnōsus , a, um (lien), milzkrank, milzsüchtig, cor, Plaut. Cas. 414. – gew. Plur. subst., liēnōsī, ōrum, m., an der Milz Leidende, Milzsüchtige, Cels., Plin. u.a.
neco , āvī, ātum, āre (nex), töten, umbringen ... ... II) übtr., v. lebl. Subjj., töten, zugrunde richten, vernichten, lien necat, Plaut.: imbres necant frumenta, Plin.: ne quid fortuitum et agreste succrescat ...
2. pecus , udis, f. (pecu, pecus, oris), ... ... , bes. ein Schaf, armenta et pecudes, Lucr. – lien pecudis (des Schafes), Plin.: pecudes balantum, Lucr.: pecus Helles, ...
re-sīdo , sēdī, sessum, ere, I) sich niederlassen, ... ... resedit, Caes.: cum tumor animi resedisset, Cic.: ira, terror resedit, Liv.: lien aegri residit, wird heil, Plin. ep.: bellum resedit, Hor. ...
sēditio , ōnis, f. (v. sed = se [ ... ... seditio quaedam animi, Cic. de rep. 1, 60: scherzh., seditionem facit lien, occupat praecordia, wird aufsässig und besetzt den Magen, Plaut. merc. ...
diērēctus , a, um (dis u. erigo) = erectus ... ... : geh zum Henker! Plaut. – b) v. Lebl.: lien dierectus est, Plaut. Curc. 240. – apage in dierectum a domo nostra ...