Lucrētius , a, um, Name einer röm. gens, aus ... ... 1, 59, 8. Cic. de legg. 2, 10; dessen Tochter Lucretia, Gemahlin des Tarquinius Kollatinus, die, vom Sohne des letzten röm. Königs ...
Tricipitīnus , ī, m., Beiname in der gens Lucretia, s. Lucrētius.
Rōma , ae, f. (etrusk. Ursprunges), Rom, ... ... ae, f., eine Römerin, Liv. 1, 26, 4: Lucretia, vetus Romana, Augustin. de civ. dei 1, 19, 1: Plur ...
vetus , veteris, Compar. veterior, wofür klassisch vetustior, Superl. ... ... (alter Sitte treue) et sancti viri, Sall. fr.: u. so Lucretia vetus Romana, eine alte (keusche) R., Augustin. de civ. dei ...
stupro , āvi, ātum, āre (stuprum), schänden, I ... ... virginem, Sen. rhet.: liberos eorum et coniuges, Liv. epit.: ingenuam, Quint.: Lucretia vi stuprata, Cic.: stuprata mater familiae, Liv.
in-clutus (inclitus), a, um (in u. clueo), ... ... inclutissimus, Colum. 1, 4, 2. – mit Genet., incluta leti (Lucretia), Sil. 13, 821. – b) v. Lebl.: iudicium, Enn ...