2. Mēlos , ī, f. (Μηλο ... ... 955;ιος), melisch, von Melos, Cic. – b) Mēlinus , a, um, melinisch, von der Insel Melos, alumen, Plin. 35, 188. Scrib. Larg. 226 ...
1. melos , n. (μέλος), ... ... , Lied, Weise, Tragic. vett., Hor. u.a.: melos omne cantilenarum suavium, Augustin. ... ... Akk. melum, Pacuv. tr. 312: Akk. Plur., acres melos, Acc. tr. 238: quosdam melos, Varro bei Non. 213, 17.
melē , Plur. von melos, w. s.
2. per-ēdo , ere, herausgeben, melos, Vet. poëta in Sidon. epist. 9, 14, 4.
2. mūsaeus , a, um (Musa), dichterisch, musikalisch, melos, Enn.: lepos, mele, Lucr.: vates, Apul.
2. Mēlīnus , a, um, s. 2. Mēlos.
Diagorās , ae, m. (Διαγόρας), I) ein Dichter u. Philosoph aus Melos (Melius), mit dem Beinamen Ἄθεος Zeitgenosse des Pindar u. Simonides, Cic. de nat. deor. 1, 2. Lact. ...
raucēsco , ere (raucus), heiser werden, ne raucescas, Plin. Val. 1, 2: Sallustianae Semproniae melos cantandi raucescit, Fulg. myth. 1. praef. p. 23 M.: quomodo raucescit vox (gallinae ovis incubiturae), Augustin. in psalm. 58. serm. ...
organicus , a, um (ὀργανικ ... ... telarum administratio, Vitr. 10, 1, 5. – 2) musikalisch, melos, Cato fr.: modus, Chalcid.: saltus Heliconis, Lucr. – subst., ...
suāvisonus , a, um (suavis u. sono), lieblich tönend, -klingend, echo, Acc. tr. 572: melos, Naev. tr. 25.
2. dīco , dīxī, dictum, ere (indogerm. *deik, ... ... Vit. 11, 2: carmina fistulā od. avenā, Hor. u. Calp.: melos tibiā, Hor.: ad tibias dixit, Lampr. Helig. 32, 8. – ...
modulor , ātus sum, āri (modus), messen, abmessen, I) im allg., Gell. 1, 1. § ... ... Aktive Nbf. modulo, nach Prisc. 8, 29; dah. modulate melos, *Anthol. Lat. 742, 56 R.
ex-tundo , tudī, ere, I) herausschlagen, A) ... ... verschaffen, zuwege bringen, machen, artem alci, Verg.: eloquentiam, Gell.: dulce melos pollice, Auct. pan. ad Pison. – c) zuwege bringen, ...