mēnsūro , (āvī), ātum, āre (mensura), messen, Ascon. Hor. carm. 2, 15, 15. Veget. mil. 1, 25. Boëth. art. geom. p. 403, 9 Fr. u.a. Gromat. vet. 232, 9. ...
mēnsūror , ātus sum, ārī (mensuro), messen, Ps. Augustin. serm. app. 279, 4.
mēnsūrātio , ōnis, f. (mensuro), das Messen, iugeri, Gromat. vet. 359, 11: agrorum, Iul. Vict. art. rhet. 3. § 5. p. 379, 12 H.: eius capacitatis (Räumlichkeit) est mensuratio comperta nobis hoc ...
mēnsūrātim , Adv. (mensuro), mäßig, vinum bibere, Orib. eupor. 1, 12.
per-mēnsūro , āre, ausmessen, omnem terram, Gromat. vet. 242, 14.
mēnsūrābilis , e (mensuro), meßbar, Prud. apoth. 813. Vulg. psalm. 38, 6. Claud. Mam. de stat. anim. 2, 4, 2. – Adv. mēnsūrābiliter , Augustin. spec. 20. Hygin. de limit. p. 181, ...
dīmēnsūrātio , ōnis, f. (dis u. mensuro), die Ausmessung, Vermessung, dim. provinciarum (Titel einer Urkunde); s. Hermes 9, 182 ff.