mōnstrōsus , s. mōnstruōsus.
mōnstruōsus (mōnstrōsus), a, um (monstrum), I) widernatürlich, unnatürlich, scheußlich, hominum partus, Lucr. (vgl. liberos, si debiles monstrosique editi sunt, mergimus, Sen.): corpus, scheußlich verstümmelt, Sen.: gentium facies (Plur.), Solin.: monstruosa ...
mōnstrōsitās , ātis, f. (monstrosus = monstruosus), die Widernatürlichkeit, Unnatürlichkeit, Iani, Augustin. de civ. dei 7, 26. p. 307, 18 D 2 .
partus , ūs, m. (pario), das Gebären, ... ... Menschen, Latona partu gravida, Tac.: bicipites hominum aliorumve animalium partus, Tac.: partus monstrosus, Mißgeburt, Augustin.: ferae partus suos diligunt, Cic.: partum ferre od ...