murtētum (myrtētum), ī, n. (murtus, myrtus), das Myrtengebüsch, ... ... Myrtenhain, Sing., Gloss. II, 374, 18 (wo ›murtetum, μυρτεών‹): Plur., Plaut. rud. 732. Verg. georg. 2, ...
murtēta (myrtēta), ae, f. = murtetum, Plaut. vidul. fr. X III. Stud. (bei Prisc. 4, 12).
myrtētum , ī, n., s. murtētum.
murtāriae (myrtāriae), ārum, f. = murteta, (als Ort bei Bajä, s. murtētum), Porphyr. Hor. ep. 1, 15, 5.