ob-lātro , āre, anbellen, übtr., alci, anfahren, schelten usw., Sen. de ira 3, 43, 1: oblatrare atque obstrepere veritati, Lact. 5, 4, 3: alqm, Sil. 8, 249: alqd, scheltend vorwerfen, Demetrius oblatrans ...
oblātrātio , ōnis, f. (oblatro), das Anbellen, übtr. = das Anfahren, Schelten, Hieron. epist. 133, 13.
oblātrātor , ōris, m. (oblatro), der Anbeller, Sidon. epist. 1, 3, 2.