oblecto , āvī, ātum, āre (ob u. lacto), I) zum Zeitvertreib ergötzen, senectutem, Cic.: populum, Hor.: fictis legentium animos, Tac.: eruditorum hominum aures, Gell.: se, Cic.: se cum alqo, Cic.: se in alqo, ...
oblectātio , ōnis, f. (oblecto), die Ergötzung, der Genuß, die Lust, beatae vitae, Cic.: animi, Cic.: requies plena oblectationis fuit, genußreich, Cic.: oblectationi oculisque cadere (v. Gladiator), ...
oblectāmen , inis, n. (oblecto), a) die Ergötzlichkeit, Plur., Ov. met. 9, 342. Stat. silv. 3, 5, 95. – b) Trost-, Beruhigungsmittel, Plur., Ov. met. 11, 412 M. ( ...
oblectātor , ōris, m. (oblecto), der Ergötzer, hominis, Tert. de cor. mil. 8: misericordium beluarum (v. Arion), Apul. flor. 17. p. 27, 11 Kr.
oblectābilis , e (oblecto), ergötzlich, angenehm, Auson. epist. 19 extr. p. 180, 39 Schenkl.
oblectāmentum , ī, n. (oblecto), die Ergötzlichkeit, der Zeitvertreib, meae senectutis requies oblectamentumque, Cic.: oblectamenta puerorum, Cic.: oblectamenta aurium, Ohrenschmaus, Sen.: oblectamenta vitae, Sen.: oblectamenta fallacia et brevia, Sen.: ut illi haberent haec ...