opportūnē , Adv. (opportunus), bequem, gelegen, zur guten Stunde, vox ... ... virtute praeditus, L. Plaetorius, Cic.: atque mihi quoque videor venisse, ut dicis, opportune, Cic.: nuntiis opportunissime allatis, Caes.: Anticyra in Phocide ad id opportunissime sita ...
ehem , Interj., ein Ausruf der freudigen Überraschung (s. Brix ... ... ei! od. sieh da! ehem optume, Plaut.: ehem opportune! Ter.: ehem, scio iam quid vis dicere, Plaut.
dē-cerno , crēvī, crētum, ere, entscheiden, I) etwas ... ... sich aussprechen, a) übh., m. Acc., rem dubiam decrevit vox opportune emissa, Liv.: iustum existimant in denos pedes quadratos tres modios: id quidem ...
ōportūn... , s. opportūnē...
pōno , posuī, positum, ere (zsgzg. aus po [= ... ... Delos in Aegaeo mari p., Cic.: portus ex adverso urbi p., Liv.: tumulus opportune ad id p., Liv. 2) übtr.: a) übh. ...
cado , cecidī, cāsūrus, ere (altind. çad-, Perf. ... ... ultima syllaba in gravem cadit, Quint. – cadere numerose, aptissime, Cic.: numerus opportune cadens, Quint. b) v. leb. Wesen, α) übh ...
at-quī ( nicht adquī), Coni. ( aus at ... ... sie scherze? Ter.: atqui mihi quoque videor, inquam, venisse, ut dicis, opportune, vielmehr glaube ich eben auch usw., Cic.: u. so Hor ...
1. claudo , clausī, clausum, ere, in der Volksspr. ... ... teneri, Caes.: portus obiectā ad ingressum catenā clausus, Frontin.: cl. terrestres aditus opportune positis praesidiis, Liv.: longis navi bus versum in Italiam mare, Tac.: omnes ...
1. ac-cido , cidī, ere (ad u. cado), ... ... u.a. – 3) ausfallen, ablaufen, bene, Plaut.: alci opportune, Caes.: incommode, Caes.: peius victoribus Sequanis quam Aeduis victis accidisse, es ...
oppidō , Adv. ( altindisch ā padād, von Grund aus; ... ... opp. perquam pauci, Auct. b. Afr.: opp. deterrimi, Apul.: opp. opportune te obtulisti mihi obviam, Ter.: reddidi aurum omne opp., bis auf den ...
col-loco , āvī, ātum, āre (con u. loco), ... ... t. Worte, verba apte, Quint. 8. prooem. § 26: verba opportune proprieque aut secus, Quint. 10, 2, 13: fortius vero quî incompositum ...
idōneus , a, um, durch seine Eigenschaften zu einer Bestimmung ... ... ad hoc negotium, Cic.: armamenta idonea ad usum, Apul.: tempus idoneum, locus opportune captus ad eam rem, Cic.: m. ad u. Akk. Gerund ...
aliō-quī od. aliō-quīn (beide Formen finden ... ... – et alioqui... et, sowohl überhaupt... als auch, et al. opportune situm, et transitus eā est in Labeates, Liv. – u. so ...
conclūdo , clūsi, clūsum, ere (con u. cludo = ... ... , Cic. – m. in u. Akk., tot res tantas tam opportune in unum diem, Ter.: alqm in angustissimam formulam sponsionis c., Cic.: in ...
af-fulgeo (ad-fulgeo), fulsī, ēre, entgegenstrahlen, -leuchten ... ... nihil tale praesidii affulsit, Val. Max.: ut prima occasio affulsit, Flor.: sed opportune Demosthenes ei patronus affulsit, da führte ihr Glücksstern ihr zu rechter Zeit den ...
prae-volo , āvi, āre, vorher-, voranfliegen, praevolantes ... ... Tac. hist. 1, 62: ›praepetes‹ aves ab auguribus appellantur, quae aut opportune praevolant aut idoneas sedes capiunt, Gell. 7 (6), 6. § 4 ...
prōverbium , iī, n. (pro u. verbum), I) ... ... . u. Infin., Suet. Tib. 38 extr. – Plur., proverbia opportune aptata, Quint.: istius nequitiam in ore vulgi atque in communibus proverbiis esse versatam ...