paenīnsula (pēninsula), ae, f. (paene u. insula), die Halbinsel ... ... Schw. Liv. 31, 40, 1 H. u. W. (Madvig paeninsula). Mela 2. § 24. Oros. 1, 2, 69.
pēnīnsula , ae, f., s. paenīnsula.
faux , faucis, f., gew. Plur. faucēs, ium, ... ... (bei Korinth), Cic.: Siciliam ferunt angustis quondam faucibus Italiae adhaesisse, Iustin.: tum paeninsula erat, occidentis regione artis faucibus cohaerens Acarnaniae, Liv. – b) die ...
apertus , a, um, PAdi. m. Compar. u. ... ... Dat., ne nuda apertaque Romanis Africa ab Sicilia esset, Liv.: im Bilde, paeninsula est Peloponnesus... nulli apertior, quam navali bello, offener = ausgesetzter, Liv ...
ex-curro , cucurrī u. currī, cursum, ere, I) intr ... ... ., und zwar übtr.: 1) her vorlaufen, hervorragen, paeninsula ab intimo sinu excurrit, Liv.: Sicania excurrit in aequor, Ov.: promunturium in ...
ad-haereo , haesī, haesum, ēre, an etw. ... ... .: lateri quā pectus adhaeret, Ov.: quae (terra) quia continenti adhaeret, Curt.: paeninsula est Peloponnesus, angustis Isthmi faucibus continenti adhaerens, Liv. – poet. m. ...
spectātus , a, um, PAdi. (v. specto), I) ... ... , Sil. 1, 440. – b) ansehnlich, vortrefflich, sehenswert, paeninsula spectatior, Plin.: laurus spectatissima in monte Parnasso, Plin.