placito , āre (Frequ. v. placeo), durchaus gefallen, Plaut. Bacch. 1081.
placeo , uī, itum, ēre (verwandt mit placāre, wie ... ... 's Gott, Ter., Cic. u.a. – Abl. absol., sic placito ocius surrexit, Apul. met. 2, 24. – b) als publiz. ...
ī-gnārus , a, um (in u. gnarus), I) ... ... . hist. 1, 67. – m. folg. Infin. Praes. Pass., placito ignara moveri Atropos, Stat. Theb. 3, 67. – mit folg. ...