... putatur, Cic. div. in Caecil. 12: praeiudicium se de capite C. Verris per hoc iudicium nolle fieri, Cic. Verr. 3, 152: postulavit, ne cognitioni Caesaris praeiudicium fieret, Plin. ep. 7, 6, 6: apud eosdem ... ... 23, 1. – b) übtr.: neminem praeiudicium rei tantae afferre, vorgreifend, voreilig entscheide, der ...
praeiūdiciālis , e (praeiudicium), zur vorgängigen-, zur vorgreifenden richterl. Entscheidung gehörig, ... ... 50 u. 65. Symm. epist 10, 51: actio pr. (= praeiudicium no. II, A), Iustinian. inst. 4, 6. § 13.
iūdico , āvī, ātum, āre (ius dico; vgl. Varro ... ... (die dah. auch als Norm für andere Fälle gilt, also ein jurist. praeiudicium begründet), Cic. – B) übtr.: 1) den Ausspruch ...
ar-ripio , ripuī, reptum, ere (ad u. rapio), ... ... ep.: consules abeuntes magistratu (v. Volkstribunen), Liv.: statim quaestor eius in praeiudicium aliquot criminibus arreptus est, Suet. – d) mit den Waffen in der ...
iūdicium , iī, n. (iūdex, iūdico), I) als publiz ... ... erunt de capite nostro fortunisque, Liv. 3, 53, 10: de quo non praeiudicium, sed plane iudicium iam factum putatur, Cic. div. in Caecil. 12: ...
prae-iūdico , āvī, ātum, āre, über etwas ein ... ... Clu. 124. – Partiz. Perf. subst., praeiūdicātum, ī, n. = praeiudicium no. I, Cic. Clu. 6. – b) übtr., im ...