sōns , sontis (vgl. ahd. sunta, Sünde), I ... ... (Ggstz. insons), subst., der Missetäter, der Schuldige, di, Stat.: anima, Verg.: sanguis, Ov. – subst., ...
2. prō (altind. prá, griech. πρό), ... ... mihi unus pro multis milibus, Cic.: nonnulli ab insciis pro noxiis concīduntur, als Schuldige, Nep.: pro certo scire, für gewiß, Liv.: ...
2. colo , coluī, cultum, ere ( aus *quelō, ... ... quam magnifice, Liv.: festa caesā sue, Ov.: semper vestros honores, euch die schuldige Ehre erweisen, Verg.: morem sacrum, Verg. – β) Menschen, jmdm ...
... debita, Verg. – subst., dēbitum, ī, n., das Schuldige, die Verpflichtung, nepotum nutriendorum, Val. Max.: ... ... , Cic. – Partiz. subst., naturae debitum, der der Natur schuldige Tribut, mortem naturae debitum pronuntiamus, Tert. de anim. ...
culpa (altlat. colpa), ae, f., das ... ... . § 3. – 2) meton., die Schuld = der schuldige Gegenstand, continuo culpam (die Ursache der Seuche, das kranke Schaf) ...
iūstus , a, um (ius), I) subjektiv, v. dem ... ... ludorum, Cic.: omnia iusta perficere, Liv.: iusta piae dare debita terrae, die schuldige Spende, Prop.: bes. bei Leichen, i. funebria, Liv., ...
noxius , a, um (noceo), I) schädlich, tela, Ov.: corpora, die dem Geistigen nachteiligen, Verg.: ... ... omnibus reis aerumnosior). – Plur. subst., noxiī, ōrum, m., Schuldige, Verbrecher, Sall. u.a.
accessio , ōnis, f. (accedo), I) das Hinzu ... ... Cic. Acad. 2, 112. – c) im Finanzwesen, was über die schuldige Abgabe weiter bezahlt od. erpreßt wird, die Beigabe, der ...