efficiēns , tis, PAdi. (v. efficio), bewirkend, res (Plur.), Cic.: causa, Entstehungsgrund, Cic.: mit folg. Genet., efficiens utilitatis, voluptatis, die Bewirkerin (v. der Tugend), Cic. u. Lact. – ...
cōnficiēns , entis, PAdi. (v. conficio), zustande bringend, bewirkend, causae, Cic. part. or. 93. – m. Genet.: haec cum corporis bona sint, eorum conficientia certe in bonis numerabis, das, was jene (körperl. Güter) ...
effectīvus , a, um (efficio), schaffend, bewirkend, ausübend, ars, auf der Wirkung beruhende, Quint. 2, 18, 5: virtus, Augustin. c. serm. Arian. 12: causa, Beda in Porphyr. 2. p. 58: Status ...
ergasticus , a, um (εργαστικός), bewirkend, schemata, als t. t. der Geometrie (im Ggstz. zu apodictica), Lehrsätze, Mart. Cap. 6. § 715.
portentificus , a, um (portentum u. facio), Wunder bewirkend, wunderbar, unnatürlich, venena, Ov. met. 14, 55: öfter bei Lact., s. Bünemann Lact. 2, 13, 11.
ago , ēgī, āctum, ere (griech. ἄγω, altind. ... ... consilio ductuque alterius agebantur, Tac.: castrensis iurisdictio... plura manu agens, vieles tätlich bewirkend, Tac.: multa agendo nihil agere, Phaedr.: operose nihil agere, Sen.: ...
abortīvus , a, um (abortus) zur zu frühen Geburt gehörig, ... ... , Plin. u. Spät. – b) eine zu frühe Geburt bewirkend, (Frucht) abtreibend, Plin.: dah. subst. abortivum, ī, ...