cōnfector , ōris, m. (conficio), I) der ... ... (purpurae), Färber, Vopisc.: librorum, Vict. Vit.: negotiorum, Cic.: totius belli, Cic.; vgl. dux et exercitus tanti belli c., Tac. ann. 14, 39. – II) der Zerstörer ...
proeliātor , ōris, m. (proelior), der Streiter, Krieger ... ... 2, 24. Tac. ann. 2, 73 u. dial. 37: elephantus dux belli et proeliator insignis fuit, Iustin. 15, 4, 19. – attrib., ...
... Gerundivum, übergeben, darbieten, überlassen, lassen, Caere intactum inviolatumque crimine belli hospitio Vestalium cultisque diis darent, Liv. 7, 20, 7. – ... ... iudices rectoresque civitati, Iustin.: im Passiv mit dopp. Nom., leviter armatis dux (als A.) datus est Mullinus, Curt. ...
... publici auctor, Cic.: auctor rei publicae ac dux, Cic.: auctor belli, Liv.: belli pacisque auctores, die Kriegs- u. Friedenspartei, Liv ... ... rerum (Ggstz. scriptor rerum), Sall.: dux, auctor, actor rerum illarum, Cic.: facti auctor et ...
... . mit sich (als dux) an einen Ort od. zu jmd. herbei-, hinführen, ... ... annum salutarem civitati fore, Cic. : eā morā in spem adductus Aulus conficiendi belli, Sall. – m. folg. ut u. Konj., adducis ...
... Dat. des Zweckes (zu), incessit dux itineri et proelio, Tac. ann. 1, 51. – B) ... ... (Umschwung der Stimmung) incessit, ut etc., Sall.: incessit timor Sabini belli, Liv.: magnus incesserat timor sagittarum, Caes.: nec mihi cuncta complectendi cupido ...