abiectē , Adv. m. Compar. (abiectus), I) ... ... . 8, 3. – b) dem moral. Halte nach, kleinmütig, entmutigt, mutlos, Cic. Tusc. 2, 55; Phil. 3, 28. ...
egeo , guī, ēre, I) dürftig sein, darben, Mangel ... ... m. Genet., classis, Verg.: rationis egens, die Besinnung verlierend, durch Furcht entmutigt, Verg. Vgl. egens no. b. – 2) etw. ...
minuo , uī, ūtum, ere ( zu minus; vgl. ... ... .: consul alter equestri proelio uno et vulnere suo minutus (kleinlaut geworden, herabgestimmt, entmutigt), Liv. 21, 52, 2. – controversias, Caes.: ut controversiam minuam ...
ex-animo , āvī, ātum, āre (ex u. anima ... ... betäubt vor Schreck, Cic.: exanimat lentus spectator, bringt außer Fassung, entmutigt (Ggstz. sedulus inflat, hebt u. ermutigt). Hor. – B) ...
abiectus , a, um, PAdj. m. Compar. u. ... ... b) dem moral. Halte nach, niedergebeugt, gedrückt, kleinmütig, verzagt, entmutigt, hoffnungslos, von Pers., Cic.: animus, Cic.: animus abiectior, ...