dē-cēdo , cessī, cessum, ere, wegtreten = abgehen, fortgehen, abziehen, fortziehen (Ggstz. accedere, herzugehen, manēre, bleiben), absol., od. m. Ang. von wo? durch Advv., durch de od. ...
ā-migro , āre, fortziehen, sublatis rebus amigrant Romam, Liv. 1, 34, 7.
rapio , rapuī, raptum, ere (vgl. ἁρπ-άζ ... ... rapta, Menalca? Verg. ecl. 18. – c) mit sich fortreißen, fortziehen, jmd. gewaltsam, gegen seinen Willen irgendwohin ziehen, verleiten, ...
1. solum , ī, n. (griech. ὑλία, Sohle ... ... omne solum forti patria est, Ov. fast. 1, 493: solum vertere, fortziehen, das Land verlassen, Cic., bes. von denen, die ins Exil ...
dē-traho , trāxī, tractum, ere, I) herab-, herunterziehen ... ... a deformi proposito, Amm. 26, 7, 13. B) wegziehen, fortziehen, weg-, fortschleppen, 1) eig.: alqm manu suā, Liv. ...
prō-dūco , dūxī, ductum, ere, vorwärts führen, -ziehen ... ... Frontin.: unam navem longius, Caes. – 2) gewaltsam vorwärtsziehen, mit fortziehen, cunctantem bovem (Ggstz. procurrentem retrahere), vom anderen Jochstiere, ...
prō-traho , trāxī, tractum, ere, vor-, vorwärts ziehen, ... ... Salvidienum consilia nefaria adversus Caesarem molitum indicio suo, Liv. epit. – 2) fortziehen, a) übh.: videt ad paupertatem protractum esse se, sieht ...