torno , āvī, ātum, āre (τορνεύ ... ... sphaeram, Cic.: hastas, Plin.: tornata ungula, der runde Huf, Calp.: idque ita tornavit, ut nihil efficere posset rotundius, Cic. Tim. 6, 17. ...
... et is (ea, id), isque (eaque, idque), atque is (ea, id), und das, ... ... das Verbum od. den ganzen Satz, so steht idque, zB. exspectabam tuas litteras, idque cum multis, Cic.: Appollonium doctum hominem cognovi et studiis optimis deditum, idque a puero, Cic. – f) statt des Pronom. recipr., ...
ōro , āvī, ātum, āre (ōs, oris), sich ... ... Acc., m. folg. ut od. ne u. Konj., idque postremum parentes suos liberi orabant, ut levandi sui cruciatus causā lictori pecunia daretur, ...
cor , cordis, n. (griech. καρδία, κηρ gotisch ... ... utrique est cordi, Ter.: cum audirem eam (sponsam) tibi cordi esse, Liv. idque eo mihi magis est cordi, quod etc., Cic.: quod vivis cordi fuisse ...
audio , īvī u. iī, ītum, īre ( aus ... ... durch Acc. u. Partic.: non eum querentem quisquam audivit, Nep.: idque Socratem audio dicentem, Cic.: ut audivi Phameam mortuum, Cic.: nec ob id ...
sedeo , sēdī, sessum, ēre (altind. sad-, sich ... ... , fest sein, fest beschlossen sein, mihi animo fixum immotumque sedet, Verg.: idque pio sedet Aeneae, Verg.: sedet consilium fugae, Flor.: sedet m. folg ...
deceo , uī, ēre ( zu decor, decus), zieren, ... ... Sen. – ohne Ang. wen (wem)? rarus in publicum egressus idque velatā parte oris, ne satiaret aspectum, vel quia sic decebat (weil es ...
mīror , ātus sum, ārī, I) sich wundern, sich ... ... nam illud animus meus miratur, si a me tetigit nuntius, quid remoretur, Plaut.: idque adeo miror, quomodo tam ineptum quidquam tibi venire in mentem potuerit, Ter.: ...
īnstar , n. indecl. (aus instare), eig. das Einstehen ... ... instar putare od. reri, einer Sache gleich achten (halten), idque si accĭdat, mortis instar putemus, Cic.: patrocinio vero se usos aut clientes ...
ūsūrpo , āvī, ātum, āre (zsgz. aus usu u ... ... , 38, 3), nomen civitatis, Cic.: libertatem, Liv. u. Tac.: idque unum ex publicis muneribus usurpare, Tac. – B) (bes. als jurist ...
ūnicus , a, um (unus), der einzige, alleinige, ... ... mit unus verb., unus atque unicus amicus, Catull. 73, 6: idque unum et prae omnibus unicum volens effice, Apul. met. 4, 31. ...
plausus , ūs, m. (plaudo), das Klatschen, ... ... maximo clamore atque plausu in rostris collocari, Cic.: comprimitur plausus ipsā admiratione, Cic.: idque frequentissimo theatro incredibili clamore et plausu comprobatum (est), Cic.: in ...
de-inceps , Adi. u. Adv. (dein u. ... ... επειτα εξης), zB. funera deinde duo deinc. collegae fratrisque ducit, Liv.: idque in re publica nostra maxime valuit, quoad ei regalis potestas praefuit; deinde etiam ...
as-sevēro (ad-sevēro), āvī, ātum, āre (ad u ... ... zu ernsten Grundsätzen bekennen, Tac. – mit Acc. u. Infin., idque se facturum asseveravit, Cic.: unum illud firmissime asseverabat, in exsilium se iturum, ...
inter-icio (inter-iacio), iēcī, iectum, ere, dazwischenwerfen, ... ... Raetiam Iuliasque Alpes, Tac. – II) übtr.: 1) im allg.: idque interiecit inter individuum atque id etc., Cic.: interiectus inter philosophos et eos, ...