iūnior , s. iuvenis.
Iūno , ōnis, f. (wohl zu iuvenis, iūnior, die ›Jugendliche, Blühende‹), Tochter des Saturnus, Schwester u. Gemahlin Jupiters, bei den Römern Götterkönigin, die Reichtum u. konigl. Macht verleiht, Göttin der Ehe u. daher auch der Geburten, von ...
lōtūra , ae, f. (lavo), I) das Waschen ... ... die Waschung, Plin. 34, 128: übtr., lot. solis, Iunior. descr. orb. 3. – II) meton., das Spülwasser, ...
... u. Tac.: u. iūnior, Hor. u. Liv.: aetate iuvenior, Apul.: Ggstz., ... ... durch Blitz getötet wurde, Ov. fast. 6, 735. – Compar. iūnior = ein Jüngerer, ut nubere vellet maior iuniori, Apul ...
mīmārius , a, um (mimus) = mimicus, mimisch, ... ... , ōrum, m., Mimenkünstler, Corp. inscr. Lat. 3, 3980. Iunior orb. descr. 19 (Class. auct. 3, 396).
laetitās , ātis, f. (laetus), die Fröhlichkeit, auf einer Münze der Faustina iunior, s. Cohen méd. impér. 3 2 , 148. no. 149.
1. nōminātus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... Superl. (nomino), mit Ruhm genannt, namhaft, gefeiert, nom. vestis, Iunior orb. descr. 42: nominatus apud eos ille Faustus, Augustin. conf. 5 ...
montēnsis (montēsis), e (mons), zum Gebirge gehörig, gebirgig, Gebirgs-, provincia, Iunior. orb. descr. 28: dii, Corp. inscr. Lat. 6, 377 u. 13, 382: synk., monteses dii, Commodian. instr. 1, 21, ...
stāgnālis , e (stagnum), im stehenden Wasser (Teich) lebend (Ggstz. marinus, fluminalis), genus piscium, Iunior. philos. orb. descr. c. 21 ( in Class. auct. 3 ...
flūminālis , e (flumen), zum Flusse gehörig, Fluß-, ... ... 1, 4, 119: genus piscium (Ggstz. genus piscium marinum, stagnale), Iunior. phil. orb. descr. 21 ( in Auct. class. ed. Mai ...
frūmentifer , fera, ferum (frumentum u. fero), Getreide tragend, Calabria, Iunior. descr. orb. p. 402 Mai.
pammachārius , iī, m. (pammachum), der Sieger im Allkampfe, Ambros. in psalm. 36. § 55. Iunior descr. orb. c. 19 in Class. auct. 3. p. ...
pycta , ae, m. u. pyctēs , ae, m ... ... Inscr.: Plur. pyctae neben athletae u. luctatores, Iunior. orb. descr. 19 (Class. auct. 3, 396). – b) ...
prīscus , a, um (v. prīs, dem griechischen ... ... alt, vor vielen Jahren, vor alters gebräuchlich, altertümlich (Ggstz. iunior u. recens, s. 1. VarroLL. 10, 71), credendum ...
Plīnius , iī, Name einer röm. gens, aus der ... ... – u. dessen Adoptivsohn C. Plinius Caecilius Secundus, sein Schwestersohn (auch Iunior, der jüngere, gen.), unter Trajan Statthalter in Bithynien, Verfasser von noch ...
aequālis , e, Adj. m. Compar. u. (b ... ... – β) der Zeit nach, gleichzeitig (Ggstz. senior, iunior), αα) v. Pers., m. Dat., cui (Ennio) si aequalis ...
prae-niteo , uī, ēre, hervorleuchten, hervorglänzen, prangen, ... ... Dat., unius facies praenitet omnibus, überstrahlt alle, Sen. poët.: cur tibi iunior praeniteat, dich überstrahlt = liebenswürdiger erscheint, Hor.
2. pēdiculus , ī, m. (pedis), die kleine ... ... synk. peduclus, Petron. 57, 8. p. 38, 25 B 5 . Iunior. orb. descr. 3 (Class. auct. 3, 390).