sileo , uī, ēre (zu Wz. sē (i), nachlassen, gotisch ana-silan, nachlassen, still werden), lautlos-, still sein, schweigen, mit folg. Objekt = in bezug auf ...
īn-sonus , a, um, geräuschlos, lautlos = leise, still, vestigium, Apul.: passus, gressus, Amm.: litterae, stumme (Ggstz. sonantes, Vokale, semisonantes, Halbvokale), Apul. de mund. 20 (vgl. Isid. orig. ...
īnsonāns , antis (in u. sono), lautlos, vocales (Ggstz. sonae u. semisonantes), Isid. orig. 1, 4, 4 Otto.
īnsonābiliter , Adv. (in u. sonabilis), lautlos, ohne ein hörbares Wort zu sprechen, Augustin. epist. 147, 37.
2. cum , Praep. m. Abl. (auf Inschrn. ... ... Nep.: cum clamore in forum curritur, Liv.: cum silentio (in der Stille, lautlos, geräuschlos) audiri, ad alqm convenire, Liv. – obsides summa ...
mūtus , a, um (altindisch m ka-h, ... ... . dem, was übh. keinen Laut von sich gibt, stumm, still, lautlos, 1) im allg.: tintinnabulum, Plaut.: imago, Cic.: effigies, ...
taceo , tacuī, tacitum, ēre ( gotisch ahan, ... ... mehr, Liv. – Partiz. tacēns, schweigend = still, lautlos, loca, von der Unterwelt, Verg.: tacentes loci, Gemächer, ...
... carentes, Plin. – B) passiv = der nicht gehört wird, lautlos, still, lyra, Prop.: ictus, Plin.: gratia, der verschwiegen ... ... nomen, Sil.: castra in aeterno surda iacēre situ, daß das besungene Lager lautlos in Vergessenheit daliege, Prop.
sēcrētō , Adv. (secretus), I) abgesondert, beiseite, ... ... , 2: quae (inflatio) ventrem interdum cum sono exonerat, interdum secretius (ziemlich lautlos), Sen. nat. qu. 5, 4, 2.