dis-sono , sonuī, sonitum, āre, I) verworren tönen, loci dissonantes (griech. κατηχοῦντες, Ggstz. consonantes, griech. συνηχοῦντες), Vitr. 5, 8, 1. – II) übtr., nicht übereinstimmen, abweichen, einer Sache ...
cōnfūsē , Adv. m. Compar. (confusus), zusammengegossen d. ... ... ), Cornif. rhet. 4, 60. – b) durcheinandergeworfen, durcheinandergehend, ungeordnet, verworren, informis materia c. habens caelum et terram, Augustin.: c. universis ...
cōnfūsus , a, um, PAdi. m. Compar. u. ... ... . in Verwirrung gebracht, verwirrt, a) übh., verwirrt, verworren, wirr = ungeordnet, ohne Ordnung durcheinandergehend od. liegend, ...
dis-sonus , a, um, I) unharmonisch, verworren, clamor (Ggstz. congruens), Liv. u.a.: strepitus, wirr durcheinander tönendes, Tac.: flamina, Calp.: vapor, Wärme mit einem verworrenen Getöse, Plin.: dissonum quiddam canere, ...
perplexē , Adv. (perplexus), verworren, undeutlich, versteckt, verblümt (Ggstz. aperte, palam), loqui, Ter.: indicare, Liv.: non perplexe, sed palam revocare, Liv.: perplexe respondere, Liv.: haud perplexe in Callisthenem dirigebatur oratio, Curt.: Compar., perplexius ...
sirbēnus , a, um (συρβηνός), verworren redend, Fronto de eloqu. 3. p. 149, 6 N.
tortuōsus , a, um (tortus, ūs), I) voll Windungen ... ... ), Augustin.: coluber, Hieron.: serpens, Vulg. – B) bildl., verworren, verwickelt, winkelzügig, genus disputandi, Cic.: visa, Cic.: oratio, Gell ...
perplexus , a, um (Partic. v. *perplecto), ... ... , Lucr.: iter silvae, Verg. – II) übtr., sich durchkreuzend, verworren, verstrickt, unverständlich, zweideutig, verblümt, dunkel, unergründlich (Ggstz. apertus ...
implicitē , Adv. (implicitus v. implico), verwickelt, verworren, Cic. de inv. 2, 69.
implicātus , a, um, PAdi. (v. implico), verwickelt, verworren, partes orationis, Cic.: vox, Sen.: Compar., per artus tremore diffuso implicatior ad loquendum, etwas gehindert im Reden, Amm. 26, 6, 18: Superl., quaestio ista ...
perturbātus , a, um, PAdi. (v. perturbo), I) ... ... 2. – II) übtr.: A) im allg., ganz verwirrt, verworren, wirr, ohne Ordnung, durcheinandergehend, ita confusa est oratio, ita perturbata, ...
conturbātus , a, um, PAdi. m. Compar. (conturbo), physisch od. geistig verwirrt, verworren, wirr, a) v. Auge u. Geist, quemadmodum oculus conturbatus (wirres, getrübtes) non est probe affectus ad suum ...
perplicātus , a, um (per u. plico), verwickelt, verworren, Lucr. 2, 394 (in der Tmesis).
in-dīstīnctus , a, um, ununterschieden, unabgesondert, ungeordnet, ... ... 9. § 100. – II) übtr., ungeordnet = undeutlich, unklar, verworren, defensio, Tac. ann. 6, 8: confusum et ind. vocabulum, ...
in-ēnōdābilis , e (in u. enodo), nicht entwirrbar, I) eig. = verworren, capillus, Apul. apol. 4. – II) übtr., unauflöslich, unerklärbar, unerklärlich, Acc. tr. 75. Cic. de ...
turbidus , a, um (turba), in Unruhe-, Verwirrung befindlich, ... ... Sen. poët.: fides, unklare Überzeugung, Gell. – adv., turbidum laetari, verworren, in banger Furcht, Hor. carm. 2, 19, 6. – 2 ...
in-discrētus , a, um (in u. discerno), I) ... ... illinc appellere indiscretum (einerlei) et innoxium est, Tac.: adeo omnia indiscreta (verworren, verwirrt) sunt diversissimis artibus, ut quicquid mundus muliebris vocabatur, sarcinae viriles ...