scio , īvī u. iī, ītum, īre, wissen, ... ... ) absol.: me sciente, Plaut.: scies, du sollst es erfahren, so wisse! Ter.: scio, ironisch = natürlich, Ter.: quem (Catonem), ut ...
habeo , uī, itum, ēre, das deutsche haben ... ... da hast du usw., das sind usw., Cic.: tantum habeto, so viel wisse, Cic. – c) es ( seinen Willen ) haben ...
modus , ī, m. (verwandt mit meditor), das absolute ... ... in insequendo habuissent, Liv.: si modus adiceretur, wenn man Maß dabei zu halten wisse, Tac. ann. 3, 6. – finem et modum transire, Cic. ...
au-fero , abstulī, ablātum, auferre (au, altind. áva ... ... , qui hoc non ex priore actione abstulerit, nicht von der frühern Klage her wisse, Cic. II. Verr. 1, 21. – / Imperat.-Formen, ...
aestimo (aestumo), āvi, ātum, āre (aes), den Wert ... ... dis aestimatur, gehörig in Anschlag gebracht wird, Tac.: satis aestimare (er wisse es hinlänglich zu schätzen), m. folg. Acc. u. Infin., ...
dubitātio , ōnis, f. (dubito), I) der Zweifel ... ... tut, als sei die Sache so groß, daß er keine Worte finde und nicht wisse, wo er anfangen solle, Cornif. rhet. 4, 40 (Beispiele ...
occultātio , ōnis, f. (occulto), das Versteckt-, Verborgenhalten ... ... t., die Übergehung (wenn man sagt, man übergehe, oder wisse nicht, oder wolle nicht sagen, was man gerade sagt), griech. παράλειψις, ...