praebia , iōrum, n. (praebeo), das Amulett, Varro LL. 7, 107. Paul. ex Fest. 235, 3.
ligātūra , ae, f. (ligo), I) eig. u. ... ... Augustin. de doctr. Chr. 1, 13. – β) = ein Amulett, Augustin. tract. 7 in Ioann.; serm. 391, 1; ep. ...
āmūlētum , ī, n. (v. amoliri als Abwendung des Unheils, vgl. amolimentum), das Amulett, der Talisman (griech. φυλακτήριον, s. Charis. 105, 9. Gloss. II, 16, 39), ...
āmōlīmentum , n. (amolior) = φυλακτήριον, das Abwendungsmittel, das Amulett, Gloss. II, 473, 49.
praeligāmen , inis, n. (praeligo), ein vorn angehängtes Amulett, Marc. Emp. 8.
phylactērium (filactērium), iī, n. (φυλακτήριον), I) das Amulett, Marc. Emp. 8. Ambros. serm. 24. no. 6. ...
bulla , ae, f. (bullio), die hohle Aufschwellung od. ... ... Toga prätexta nach Rom verpflanzte goldene Kapsel, goldene Bulla, die als Amulett (dah. mit magischen Mitteln gegen Faszination versehen) von den Triumphatoren u. von ...
in-auris , is, f. (in u. auris), a) Sing., der Ohrring, das Ohrgehänge, ... ... u. 30; exod. 32, 2 u.a.: inaures virorum, als Amulett, Augustin. epist. 245, 2.
crepundia , ōrum, n. (crepo), das Klapperzeug, Klapperwerk ... ... tympana et crepundia, Iustin. 30, 1, 9. – c) das Amulett, quaedam sacrorum crepundia, Apul. apol. 56 in.
alligātūra (adligātūra), ae, f. (alligo), I) das ... ... 5. p. 717 M. – II) konkr.: a) das Amulett, Vulg. Sirach 6, 31. – b) das Bündel, ...
cōnsecrātio , ōnis, f. (consecro), die Heiligmachung, ... ... ; meton. = das geweihte Mittel gegen Bezauberung, das Amulett, Lampr. Heliog. 9, 1. – II) die Heiligung, ...