globo , (āvī), ātum, āre (globus), I) runden, medial globari, sich runden, ... ... globata, Plin. – II) zu einem Haufen versammeln, globari, sich zusammenhäufen, sich in einen Haufen versammeln ...
... nubium, Tac. u. Amm.: globi nivium, Macr.: crinium globi, Haarwulste, Apul.: globi sanguinis de corpore eius destillabant, Augustin ... ... circumstans consulis corpus, Liv.: firmatae stationes densioribus globis, Tac.: quā globus ille virûm densissimus urget, Verg. – b ...
colobus (a), um (κολοβός), verstümmelt, verkürzt, versus, pes, dem eine Silbe fehlt = catalectus, Gramm.: metrum, Gramm.
globeus , a, um (globus), kugelrund, forma, Chalcid. Tim. 75.
... Perf., corpuscula (vaporis) inter se conglobata, Lucr.: apes ut uvae conglobatae, Varr.: astra nixu suo conglobata, Cic.: terra solida et globosa et undique ipsa in sese nutibus suis conglobata, Cic.: conglobatus homo in semet, Plin.: u. figura ...
globulus , ī, m. (Demin. v. globus), das Kügelchen, I) im allg., Plin. ... ... . r. 79. Varro LL. 5, 107: bildl., melliti verborum globuli, schön gerundete Perioden, Petron. 1 ...
colobium , ī, n. (κολόβιον), ... ... 1, 5. Serv. Verg. Aen. 9, 616. – Nbf. colobum , ī, n., Cod. Theod. 14, 10, 1.
globōsus , a, am (globus), kugelförmig, kugelrund, mundus, terra, Cic.: stellae gl. et rotundae, Cic.: saxum, Liv.: aquae superficies, gekrümmte, Chalcid. Tim. 62.
globātim , Adv. (globo), klumpenweise, haufenweise, Amm. 27, 9, 6. Gloss. IV, 84, 3 gregatim glouatim.
colobicus , ī, m. (κολοβικός), der Verstümmelte, *Firm. math. 3, 12, 13.
cocolobis ( cocolubis ), is, f., s. coccolobis.
holobērus , s. holovērus.
... 7, 214: Nbf. Sing. Allobrogus u. Allobrogēs , Prob. 124, 9 u. ... ... – Dav. A) Allobrogicus , a, um, allobrogisch, vinum, Cels.: vitis, ... ... Iuven. 8, 13 ( wo Allobrogici, die Allobrogiker = die Fabier, u. insbes. der genannte ...
globōsitās , ātis, f. (globosus), die kugelrunde Gestalt, die Kugelgestalt, terrae, Macr. somn. Scip. 1, 15, 16 u.a.: lunaris, Macr. somn. Scip. 1, 19, 23. – u. die Krümmung, ...
coccolobis , bis, Akk. bem u. bin. f., hispanischer Name für die sonst basilica genannte Rebensorte, Col. 3, 2, 19 (wo Akk. -bem). Plin. 14, 30 (wo Akk. -bin).
conglobātio , ōnis, f. (conglobo), I) das Zusammenballen, c. ignium, Sen. nat. qu. 1, 15, 4: c. illa (nubium), ibid. 5, 12, 5: congregatio et c. minutissimarum guttarum, Augustin. gen. ad ...
cōlobathron , ī, n. (κωλόβαθρον), die Stelze, Not. Tir. 107, 67 (wo falsch colobrata).
conglobātim , Adv. (conglobo), massenhaft, Augustin. conf. 7, 7, 11.
calōbatārius , ī, m. = σχοινοβάτης, der Seiltänzer, Gloss.
circumglobātus , a, um (circum u. globo), um etw. zusammengerollt, animalia circumglobata escae saepe extrahuntur, v. kleinen Insekten, Plin. 9, 154.
Buchempfehlung
Zwei satirische Erzählungen über menschliche Schwächen.
76 Seiten, 5.80 Euro