flustra , ōrum, n. (fluo), die Meeresstille, Naev. b. Pun. fr. 62 V. ( bei Isid. de nat. rer. 44). Tert. de pall. 2; vgl. Suet. fr. 157. p. 243, 5 ...
clustēr , s. clystēr.
il-lūstro , āvī, ātum, āre (illustris), erleuchten, I) eig.: quā sol habitabiles illustrat oras, Hor.: vicino splendore proxima illustrat sol, Mela: cuius ( ... ... sententiis, Cic.: eo vel maxime illustrari ornarique orationem, Quint.: de illustranda oratione (über die Verschönerungsmittel ...
aplustre , is, n. (ἄφλαστον), gew. als Plur. aplustria , ium, n., u. aplustra , ōrum, n. (ἄφλαστα), das ...
dē-lūstro , āre, jmd. mit etw. abstreichend vor Unglück bewahren, alqm radice herbae asparagi, Ps. Apul. herb. 84.
illūster , s. il-lūstris /.
amalusta , ae, f., s. amalocia.
clūstrum , s. claustrum.
colustra , s. colostra.
... .: adulescens, Caes. u. Nep.: illustriore loco natus, Caes.: illustri magis quam nobili ortus familiā, Vell.: ... ... illustrius, Cic.: huius in re militari illustre factum, Nep.: huius illustrissimum est proelium apud Plataeas, ... ... oratorische Glanzpartien, Cic.: res (Ereignis) illustrior, Caes.: legatio illustrior, Nep.: causa (Rechtsfall), Cic.: ...
col-lūstro , āvī, ātum, āre (con u. ... ... I) erhellen, erleuchten, sol omnia clarissimā luce collustrans, Cic.: (luna) solis lumine collustrari putatur, Cic. – collustrata in picturis, helles, glänzendes Kolorit, Cic. or ...
bilūstris , e (bis u. lustrum), zwei lustra (= 10 Jahre) dauernd, zehnjährig, bellum, Ov. am. 2, 12, 9. Sidon. carm. 23, 299.
illūstria , ae, f. (illustris), die Berühmtheit, parentum, Schol. Bern. in Lucan. 5, 207: paterna, ibid. 6, 420.
illūstrius , Adv. Compar. u. illūstrissimē , Adv. Superl. (illustris), lichtvoller, anschaulicher, deutlicher, ... ... domo 27: quae omnia illustrius apparent, Apul. apol. 83: haec omnia illustrius commemorabuntur et planius, cum etc., Arnob. ...
clūstellum , s. claustellum.
illūstrātio , ōnis, f. (illustro), a) als rhet. t. t. = ενάργεια, die ... ... adventus sui, Vulg. 2. Thess. 2, 8. Vgl. Gloss. ›illustratio, επιφάνεια ἡ εκ δόξης‹.
ambilūstrum , ī, n., die Bürgerwehrweihe, so gen., weil ... ... herumgeführt wurden, *Varr. LL. 5, 153 (nach Spengel, wo jetzt armilustrum). Serv. Verg. Aen. 1, 283.
illūstrātor , ōris, m. (illustro), der Erleuchter, Verherrlicher, rerum (v. Gott), Lact. 2, 9, 5: prosapiae suae, Corp. inscr. Lat. 6, 1706: huius vitae ill. Antonius, Hieron. epist. 22, 36: cordis ...
illūstrātus , ūs, m. (illustris), die Würde u. der Titel eines vir illustris, Cod. Iust. 3, 1, 13. § 8.
collūstrium , ī, n. (collustro), die Genossenschaft, die die Lustration der Äcker eines Bezirks besorgte, Corp. inscr. Lat. 5, 5005 (a. 201).
Buchempfehlung
Der junge Vagabund Florin kann dem Grafen Schwarzenberg während einer Jagd das Leben retten und begleitet ihn als Gast auf sein Schloß. Dort lernt er Juliane, die Tochter des Grafen, kennen, die aber ist mit Eduard von Usingen verlobt. Ob das gut geht?
134 Seiten, 7.80 Euro