īnsidiātōr , ōris, m. (insidior), I) ein im ... ... Iustin. 13, 8, 6. – II) übtr., der Wegelagerer, Nachsteller, Verräter, Räuber, Cic. u.a.: viae, Cic. Cat. ...
īnsidiātrīx , trīcis, f. (Femin. zu insidiator), im ... ... 24, 4, 29; 27, 10, 11. – übtr., die Nachstellerin, insidiatrices aures, Ambros. in Luc. 5. § 42: aviditas rapiendi ...
pseudenedrus , ī, m. (ψευδένεδρος), der erdichtete Nachsteller, Firm. math. 3, 8, 7.