abnuitio , ōnis, f. (abnuo), die Verneinung, Paul. ex Fest. p. 108, 7.
Zētus , ī, m., I) = Zetes, w.s. – II) ein berühmter Mathematiker, tenere non abnuit... cum Zeto pondera, Sidon. epist. 4, 3, 5.
... privatim sibi ullum cum Poeno odium, Liv.: nec abnuitur ita fuisse, Liv.: non abn. m. folg. quin u ... ... von Lebl., nicht zusagen, hinderlich sein, ungünstig sein, spes abnuit, Tibull.: nihil abnueret duritia, Plin.: quando locus abnueret, ... ... . 6. – Part. Fut. Akt. abnuitūrus bei Sall. hist. fr. 1, 32 ...