adsūetūdo , adsuētus , s. assuētūdo, assuetus.
ad-suēfacio , ad-suēsco , s. as-suēfacio, assuesco.
inadsuētus , a, um, s. in-assuētus.
assuētus (adsuētus), a, um (assuesco), I) Part. Perf. Pass., s. ... ... portula, Liv.: fontes, Plin.: assueta oculis regio, Liv.: ea (cohors) adsuetior montibus, Liv. 22, 18, 3: tripudia Hispanorum suae cuique genti assueta, ...
as-suēsco (adsuēsco), suēvī, suētum, ere (*assueo), I) tr. an etw. gewöhnen, m. Dat. od. Abl., qui pluribus assuerit mentem corpusque superbum, Hor. sat. 2, 2, 109: contrahendo militi ac ...
verso (vorso), āvī, ātum, āre (verto), I) frequ. ... ... Liv.: multa cum animo versans, quā viā quibusque commentis per exustas caloribus terras pruinis adsuetum duceret militem, Amm.: secum versat, quos ducere contra possit muros, Verg.: ...
expedītio , ōnis, f. (expedio), I) als rhet. ... ... hiberna, Sall. fr. u. Liv.: nocturna, Hirt. b. G.: adsuetus expeditionibus miles, Tac.: expeditionis eius comites, Liv.: socii expeditionum, Suet.: expeditionem ...