2. Albīnus , ī, m., ein röm. Familienname, bes. der gens Postumia, unter dem bes. bekannt Aulus Postumius Albinus, Konsul i.J. 151 v. Chr. u. berühmt als Verfasser einer ...
1. albīnus , ī, m. (albus) = albarius, der Stuckarbeiter, Cod. Iust. 10, 64, 1.
galbinus , a, um (galbus), grüngelb, grünlich, gelblich, cingillum, Petron. 67, 4: tunica, Vopisc. Aurel. 34, 2: avis, Mart. 13, 68, 1. – subst., galbinum, ī, n., ein grüngelbes Gewand, ...
dīlātor , ōris, m. (differo), der Aufschieber, ... ... . V II, 115, 11 K. Beda V II, 269, 24 K. Albinus V II, 3008 K.: Ggstz., o male dilator, o crastini male ...
galbineus , a, um (galbus) = galbinus (w. s.), Veget. mul. 3, 2, 22.
galbinātus , a, um (galbinum, galbinus), mit einem Galbinum angetan, weichlich gekleidet, Mart. 3, 82, 5.
nam , Coni. (Acc. sing. fem. zum Pronominalstamm * ... ... vivo Catone minores natu multi uno tempore oratores floruerunt. Nam et A. Albinus et litteratus et disertus fuit; et tenuit cum hoc locum quemdam Serv. Fulvius ...
iūdicium , iī, n. (iūdex, iūdico), I) als publiz ... ... Spart. Hadr. 2, 8: nihil mihi gravius potest evenire quam ut vestrum iudicium Albinus potius haberet quam Severus, Sever. bei Capit. Albin. 12, 6. ...
Adrūmētum (Hadrūmētum), ī, n. (Ἀδρού ... ... apost. 27, 2: colonia, Corp. inscr. Lat. 6, 1687: Clodius Albinus Hadrumetinus, Capit. Albin. 1, 3: Plur. subst., Adrūmētīnī, ōrum ...