Atramītae , - ticus , s. Astramītae.
Astramītae , ārum, m. (Ἀστραμιται), Völkerschaft im östl. »glücklichen Arabien«, j. Hadramaut, Plin. 12, 52. – Dav. Astramīticus , a, um, astramitisch, murra, Plin. 12 ...
Beniamin , m. indecl., I) der jüngste Sohn des Patriarchen ... ... Sulp. Sev. chron. 1, 29, 5. – Dav. A) Beniamītae , ārum, m., die Juden aus dem Stamme Benjamin, die ...
1. coniūnctus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... , Cic.: ut nosmet ipsi inter nos coniunctiores simus, Cic. – u. amitae meae paternum genus cum dis immortalibus coniunctum est, Caes. fr. b. ...